У нашай рэспубліцы, якая засталася пасля распаду Савецкага Саюза без крыніц энергетычных і сыравінных рэсурсаў, праведзена вялікая работа па ўкараненню энерга-і-рэсурсазберагальных тэхналогій. За апошняе дзесяцігоддзе(1997-2006 гады) прырост валавога ўнутранага прадукту забяспечаны практычна без павелічэння спажывання паліўна-энергетычных рэсурсаў. Гэта ў комплексе з іншымі мерамі дало магчымасць значна знізіць адмоўныя вынікі павышэння цэн на нафту і газ для эканомікі, павышэння цэн на нафту і газ, а галоўнае – не дапусціць падзення жыццёвага ўзроўню нашага народа. Аднак праблема застаецца актуальная. Разам з тым, трэба адзначыць, што ў краіне яшчэ не створана цэласная сістэма эканоміі матэрыяльных рэсурсаў, што зніжае канкурэнтаздольнасць эканомікі, эфектыўнасць выкарыстання ўсіх відаў паліва, энергіі, сыравіны, матэрыялаў і абсталявання.
Энергаёмістасць беларускай прадукцыі ў паўтара-два разы вышэйшая, чым у развітых краінах Еўропы. Недастаткова поўна выкарыстоўваюцца рэсурсы і адходы вытворчасці. Не ажыццяўляецца належны кантроль за беражлівым захоўваннем і рацыянальным выкарыстаннем паліўна-энергетычных і матэрыяльных рэсурсаў, не заўсёды выяўляюцца рэзервы па зніжэнню энерга-і матэрыялаёмістасці вытворчасці. Як адзначыў прэм’ер-міністр С. Сідорскі, у цэлым да 2010 года зніжэнне энергаёмкасці валавога ўнутранага прадукта павінна скласці як мінімум 30%, а да 2015 года –50%. У адпаведнасці з гэтымі паказчыкамі ў краіне павінна быць арганізавана работа. Вельмі важна, каб насельніцтва само беражліва адносілася да выканання Дырэктывы №3 па эканамічнаму выкарыстанню рэсурсаў. Для гэтага неабходна больш актыўна праводзіць работу па ўстаноўцы ў кватэрах і індывідуальных дамах прыбораў уліку расходу вады, газу, электраэнергіі. На дадзены момант дзяржава аказвае дапамогу насельніцтву па аплаце гэтых рэсурсаў.
У Дырэктыве №3 адзначаецца, што эканомнае расходванне цяпла, электраэнергіі, газу, вады не стала нормай жыцця для кожнай беларускай сям’і, кожнага чалавека. Не выкаранены факты вандалізму ў пад’ездах, ліфтах, на лесвічных пляцоўках шматкватэрных жылых дамоў, дзіцячых пляцоўках, у іншых грамадскіх месцах і на транспарце. Як вынік, дзяржава нясе вялікія непрадукцыйныя расходы па падтрыманню ў належным стане аб’ектаў жыллёва-камунальнай гаспадаркі і сацыяльнай сферы. Таму ў мэтах умацавання эканамічнай бяспекі дзяржавы Дырэктыва значна павышае адказнасць кіраўнікоў дзяржаўных органаў і іншых арганізацый, а таксама грамадзян за неэфектыўнае выкарыстанне паліўна-энергетычных рэсурсаў. Гэта – рэальны інструмент барацьбы з безгаспадарчасцю ў адносінах да энергарэсурсаў, здольны павысіць эфектыўнасць эканомікі краіны, а значыць – і дабрабыт народа. Ад рэалізацыі энергазберагаючых тэхналогій падчас вытворчасці напрамую залежыць сабекошт прадукцыі, а значыць, і яе цана, якая ўплывае на ўзровень даходаў і расходаў насельніцтва.
Для Беларусі развіццё паліўна-энергетычнага комплексу за кошт павелічэння выкарыстання мясцовых відаў паліва, альтэрнатыўных крыніц энергіі з’яўляецца востра неабходным. У наш час на прадпрыемствах ёсць сур’ёзны патэнцыял другасных энергетычных рэсурсаў, які неабходна выкарыстоўваць максімальна. Па меркаванню спецыялістаў, толькі ў сельскай гаспадарцы магчыма з’эканоміць да 50% электраэнергіі, а на некаторых вытворчасцях будаўнічай індустрыі і таго больш. Пры гэтым, у шматлікіх выпадках, мерапрыемствы па ўнясенню энергазберагаючых тэхналогій не патрабуюць вялікіх фінансавых затратаў.
У нашым раёне вядзецца кантроль за выкананнем зацверджанай на кожны год праграмы па энергазберажэнню прадпрыемстваў і ўстановаў. Так, праграмай на 2007 год прадугледжваецца з’эканоміць 2700 тон умоўнага паліва. Як па ўсёй рэспубліцы, галоўную частку ў паліўна-энергетычным балансе раёна складае зараз газ – больш 60%, электраэнергія – каля 25%. Доля выкарыстання мясцовых відаў паліва ў паліўнаэнергетычным балансе раёна складае 16%. На бліжэйшыя два гады ставіцца прыярытэтная задача па давядзенню гэтага паказчыка да 25%.
Аднак, разам з тэхнічнымі мерапрыемствамі давядзецца вырашаць вялікую колькасць арганізацыйных пытанняў.
Успомнім дарма ўключанае святло ва ўсіх пакоях, незачыненыя краны, уключаныя на цэлы дзень газавыя калонкі. Адсюль простая выснова – кожны з нас можа ўнесці свой уклад у вырашэнне праблемы энергазберажэння і тым самым садзейнічаць развіццю краіны.
Тут нельга не ўспомніць вопыт некаторых перадавых краін. Прыкладам выкарыстання энергазберагаючых тэхналогій можа служыць Швецыя, дзе ўжо дзесяцігоддзі замест нафты і газу выкарыстоўваецца дрэва.
У агульным энергабалансе краіны на долю нафты і газу прыходзіцца 32% (замест 77% у пачатку 70-х). У гэтым годзе шведскі ўрад афіцыйна аб’явіў аб намерах поўнасцю пазбавіцца ад нафтавай залежнасці да 2020 года шляхам выкарыстання “энергетычных лясоў”. У шведскай энергетыцы выкарыстоўваюцца хуткарослыя пароды дрэў, спальванне якіх дае максімальны энергетычны эфект. Гэтыя дрэвы пры згаранні выдзяляюць толькі тую колькасць вугляроду, якую паглынулі з атмасферы. З пункту гледжання экалогіі гэты метад максімальна бясшкодны для навакольнага асяроддзя. Швецыя даказала сваім эканамічным развіццём: ваганне цэнаў на энерганосьбіты – не перашкода для стабільнага развіцця сацыялістычнай дзяржавы.
Аддзел ідэалагічнай работы райвыканкама.

Паведамляем, што ў тэматыку Адзіных дзён інфармавання на другое паўгоддзе 2007 года, зацверджаную кіраўніком Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Г. Н. Нявыгласам, унесены змены. 20 верасня 2007 года будзе праводзіцца Адзіны дзень інфармавання па тэме: “Эканомія і беражлівасць — аснова энергетычнай незалежнасці і эканамічнай бяспекі Беларусі (Дырэктыва № 3 Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнкі)”.
18 кастрычніка — “Сацыяльнае развіццё — прыярытэт дзейнасці дзяржавы”.
Матэрыялы па гэтых тэмах будуць змешчаны ў раённай газеце.
Аддзел ідэалагічнай работы райвыканкама.

16 жніўня пройдзе Адзіны дзень інфармавання насельніцтва па тэме: “Маладзёжны рух у Рэспубліцы Беларусь: канструктыўнае ўзаемадзеянне з дзяржавай і грамадствам”.
Аддзел ідэалагічнай работы райвыканкама.

Фундаментам палітычнага і дзяржаўнага ладу Рэспублікі Беларусь з’яўляецца народаўладдзе.

Народаўладдзе ў сваім вышэйшым праяўленні — гэта ўлада не ад імя народа, а ўлада самога народа. Важнейшыя пытанні не толькі палітычнага, але і эканамічнага жыцця краіны вырашаюцца ўсенародна — шляхам выбараў, рэферэндумаў і ўсебеларускіх сходаў, а таксама з удзелам усенародна выбраных прадстаўнікоў.

Артыкул 3 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, які абвяшчае народ адзінай крыніцай дзяржаўнай улады і носьбітам суверэнітэту ў Рэспубліцы Беларусь, істотна пашырыў поле ўплыву і дзейнасці грамадзян і іх прадстаўнікоў у органах улады на працэс прыняцця важных дзяржаўных рашэнняў. Актыўнасць насельніцтва Беларусі (92,9% грамадзян-выбаршчыкаў краіны прынялі ўдзел у прайшоўшых у сакавіку 2006 г. выбарах Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь), правядзенне прэзідэнцкіх выбараў у адзін тур, адабрэнне большасцю галасоў (83%) кандыдатуры Прэзідэнта сведчаць аб даверы насельніцтва дзеючым інстытутам улады і імкненні народа да ўдзелу ў грамадска-палітычным жыцці дзяржавы. Адпаведна Асноўнага Закона народ ажыццяўляе сваю ўладу непасрэдна праз прадстаўнічыя і іншыя органы ў формах і межах, вызначаных Канстытуцыяй. Дзяржаўная ўлада ў Рэспубліцы Беларусь ажыццяўляецца на аснове раздзялення яе на заканадаўчую, выканаўчую і судовую. Кожная галіна ўлады ў межах сваіх паўнамоцтваў з’яўляецца незалежнай і самастойнай, што з’яўляецца неабходнай умовай пабудовы прававой дэмакратычнай дзяржавы.