Паступаючыя ў Дзятлаўскі раённы выканаўчы камітэт звароты грамадзян аб абароне правоў спажыўца пры продажу яму тавара неналежнай якасці дазваляюць меркаваць аб недастатковай дасведчанасці ў гэтай галіне як спажыўцоў, так і прадаўцоў
Права спажыўца на належную якасць тавараў (работ, паслугаў) у адпаведнасці з арт. 3 Закона Рэспублікі Беларусь ад 9 студзеня 2002 г. “Аб абароне правоў спажыўца” (далей – закон) з’яўляецца адным з правоў спажыўца, гарантаваных дзяржавай.
Спажывец мае права на праверку якасці, камплектнасці, вагі, меры набываемага тавару, на правядзенне ў яго прысутнасці праверкі (уласцівасці) ці дэманстрацыі правільнага і бяспечнага выкарыстаня тавару.
Прадавец абавязаны прадэманстраваць працаздольнасць тавару і перадаць спажыўцу тавар, якасць якога адпавядае прадастаўленай інфармацыі аб тавары і ўмовах дагавору, а таксама па патрабаванню спажыўца прадаставіць яму неабходныя кантрольныя сродкі вымярэнняў, прадугледжаныя правіламі рознічнага гандлю. У адпаведнасці з арт. 19 Закона спажывец, якому быў прададзены тавар неналежнай якасці, і калі яго недахопы не былі агавораны прадаўцом, мае права па свайму выбару патрабаваць: 1. Замены няякаснага тавару таварам належнай якасці; 2. Адпаведнага змяшчэння пакупной цаны тавару; 3. Неадкладнага бязвыплатнага ўстаранення недахопаў тавару. У той жа час, у адносінах тэхнічна складаных ці дарагіх тавараў спажывец можа патрабаваць іх замены толькі ў выпадку выяўлення істотным недахопаў тавару. Пры гэтым у адпаведнасці з арт. 1 Закона, пад грунтоўным недахопам тавару падразумеваецца неўхілены недахоп ці ён выяўляецца неаднаразова, іншыя падобныя недахопы. Пералік тэхнічна складаных тавараў зацверджаны пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 14 чэрвеня 2002 г. № 778 “Аб мерах па рэалізацыі Закона “Аб абароне правоў спажыўцоў”. У прыватнасці, у дадзены пералік уключаны такія віды тавараў, як аўтатранспартныя сродкі і нумарныя агрэгаты да іх, матацыклы, матаролеры, халадзільнікі і маразільнікі, пральныя машыны, тэлевізары і г. д. Да дарагіх тавараў, у адпаведнасці з арт. 1 Закона, адносіцца тавар, кошт якога ў чатырыста і больш разоў перавышае памер базавай велічыні, устаноўленай на дзень продажу тавару. На сённяшні дзень гэта сума складае 12400000 і больш рублёў.
У выпадку выяўлення недахопаў у харчовых таварах, таварах бытавой хіміі ці іншых, уласцівасці якіх не дазваляюць ухіліць недахопы, спажывец мае права па свайму выбару патрабаваць замены такога тавару ці адпаведнага змяншэння пакупной цаны (п. 1 арт. 19 Закона). Спажывец таксама мае права скасаваць дагавор куплі-продажу і патрабаваць вяртання ўплачанай за тавар грашовай сумы, а таксама пакрыццё розніцы паміж цаной тавару, устаноўленай дагаворам, і цаной адпаведнага тавару на момант задавальнення яго патрабаванняў, а калі патрабаванне добраахвотна не задаволена — на момант вынясення судом рашэння. Пры гэтым спажывец па патрабаванню прадаўца і за яго кошт павінен вярнуць атрыманы тавар неналежнай якасці.
Адсутнасць у спажыўца дакумента які пацвярджае факт пакупкі тавару, не з’яўляецца асновай для адмовы ў задавальненні яго патрабаванняў. Для пацвярджэння факта пакупкі тавару могуць выкарыстоўвацца паказанні сведак, элементы ўпаковачнага матэрыялу (тары), на якіх ёсць адзнакі, пацвярджаючыя, што пакупка тавару ажыццяўлялася ў дадзенага прадаўца, а таксама дакументы і іншыя сродкі доказу.