1 ліпеня стогадовы юбілей адзначыла жыхарка вёскі Хвінявічы Алена Якаўлеўна Пуйта. Са святам яе павіншавалі начальнік аддзела па грамадзянству і міграцыі аддзела ўнутраных справаў Дзятлаўскага райвыканкама Вольга Іванаўна Ламака, старшыня Парэцкага сельвыканкама Аляксандр Аляксандравіч Ядэйка, выконваючы абавязкі старшыні СВК “Хвінявічы” Станіслаў Уладзіслававіч Кончык. Ва ўрачыстай абстаноўцы доўгажыхарцы ўручылі новы пашпарт і каштоўны падарунак.
Алена Якаўлеўна многае перажыла ў жыцці. З ранніх гадоў яна, ураджэнка вёскі Гудзінішкі Радуньскага раёна, была прывучана да працы. Умела шыць і вышываць, вязаць, ткаць, выпякаць хлеб.
У гады Вялікай Айчыннай вайны разам з мужам Міхаілам Якаўлевічам дапамагала партызанам: мыла бялізну, даглядала параненых. Міхаіл Якаўлевіч быў партызанскім сувязным, ўзнагароджаны медалём “За баявыя заслугі”.
Алена Якаўлеўна выгадавала трох дзяцей: сына і двух дачок, мае 6 ўнукаў і 9 праўнукаў. Сын трыццаць гадоў праслужыў у Савецкай арміі, цяпер на пенсіі, жыве ў Санкт-Пецярбургу. Дзве дачкі Алены Якаўлеўны сталі педагогамі.
Дзеці, унукі і праўнукі вельмі ўдзячныя сваёй матулі, бабулі і прабабулі за яе клопат, дабрыню і спагаду, за тое душэўнае цяпло, якое сагравае іх заўсёды.
А.ДУБРОЎСКАЯ.
Напярэдадні Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь і 66-й гадавіны вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў 95-гадовы юбілей адзначыў кубанскі казак, герой Фінскай і Вялікай Айчыннай войнаў Іван Андрэевіч Дзікалаў.
Івана Андрэевіча наведалі прадстаўнікі Дзятлаўскага раённага выканаўчага камітэта, раённага савета ветэранаў, работнікі культуры раёна, рэдакцыя газеты “Перамога”. Юбіляр сустрэў гасцей у бадзёрым святочным настроі. З радасцю прымаў віншаванні і памятныя падарункі ад старшыні савета ветэранаў Леаніда Юльянавіча Кашко і прадстаўніка Дзятлаўскага райвыканкама Аляксандра Камарова. А найлепшым падарункам стала напеўная “Смуглянка”, якую Іван Андрэевіч не толькі спяваў разам з музыкамі і гасцямі, але і падтанцоўваў. Потым песеннае “Перамога! Перамога!” абудзіла ўспаміны. Прыгадаўся той асаблівы дзень, калі сам паўтараў, не верачы ўласнаму шчасцю: “Перамога!..”.
9 мая 1945 года Іван Андрэевіч сустрэў на германскай зямлі, у Кёнігсбергу. Медаль “За ўзяцце Кёнінгсберга”знайшоў яго ўжо пасля вайны. Але гэта была не першая і не адзіная баявая ўзнагарода салдата. За кожнай з іх – ваенная аперацыя, калі даводзілася, перамагаючы нармальны чалавечы страх і спрадвечны інстынкт самазахавання, уступаць у бой.
Пытанне: куды трэба звяртацца па назначэнне дадатковай прафесійнай пенсіі і якія дакументы неабходна падаваць?
Адказ Галіны Чура, начальніка раённага аддзела Фонду сацыяльнай абароны насельніцтва:
– Па назначэнне дадатковай прафесійнай пенсіі застрахаваная асоба звяртаецца ў раённы аддзел Фонду сацыяльнай абароны насельніцтва па месцы прапіскі. Неабходна прадаставіць наступныя дакументы: пашпарт, на падставе якога запаўняецца заява аб назначэнні дадатковай прафесійнай пенсіі; пасведчанне дзяржаўнага сацыяльнага страхавання; дагавор аб адкрыцці рахунка ў ААТ “ААБ “Беларусбанк”.
Падрыхтавала да друку І. ІВАНАВА.
Людзі, якія ігнаруюць правілы пажарнай бяспекі, нярэдка расплачваюцца нажытым гадамі дабром, здароўем, жыццём. Асабліва бязлітасны агонь да аматараў спіртных напояў і да тых, хто любіць такі камфорт, як курэнне ў ложку. Такі пажар здарыўся ў Дзятлаве. Раніцаю суседзі грамадзяніна К. заўважылі дым у яго доме, выклікалі выратавальнікаў-пажарных. На жаль, аказваць дапамогу было позна – мужчына задыхнуўся. Агнём пашкоджаны толькі пасцельныя прыналежнасці і ложак. Пажар здарыўся з-за неасцярожнага курэння. Не трэба шмат намаганняў, каб яго патушыць, аднак своечасова выявіць складана. Людзі пры гэтым атрымліваюць сур’ёзныя цялесныя пашкоджанні або гінуць.
Сёлета спаўняецца 20 гадоў падаткавай службе раёна. За мінулы час не раз мяняліся і назва, і структура падаткавага органа, аднак нязменнай заставалася галоўная задача – забяспечыць паступленне падаткавых плацяжоў у бюджэт.
Цяпер у раённай падаткавай інспекцыі працуюць 26 чалавек. Калектыў па выніках работы за 2007 год стаў пераможцам рэспубліканскага спаборніцтва, у мінулым, 2009-ым, заняў другое месца. Летась начальнік Дзятлаўскай падаткавай інспекцыі Марыя Іванаўна Татарчык адзначана нагрудным знакам “Выдатнік падаткавай службы”.
Пра калектыў падаткавай інспекцыі карэспандэнтка газеты распытала ў яго кіраўніка М. Татарчык.
Аповяд Марыя Іванаўна пачала са “старажылаў” інспекцыі, якія працуюць тут з першага дня і вартыя асаблівай пашаны за вернасць службе, турботнай і няпростай. З моманту стварэння падаткавай службы, а было гэта ў 1990-ым, працуюць тут Ларыса Анатольеўна Аверкава – намеснік начальніка інспекцыі; Іван Баляслававіч Гірык – начальнік аддзела; Таццяна Анатольеўна Бойка – галоўны бухгалтар; Тамара Мікалаеўна Мацюкевіч і Жанна Арсеньеўна Верамейчык – галоўныя падаткавыя інспектары. Пра іх можна сказаць коратка, але ёмка – сапраўдныя прафесіяналы. Яшчэ дзевяць спецыялістаў маюць па 15 і больш гадоў стажу. Такім чынам, палова калектыву – гэта людзі, якія маюць вялікі вопыт работы.
– Мне пашанцавала з калектывам, які я ўзначаліла восем гадоў таму, — кажа яна. – Вопыт і маладосць у нас ураўнаважаны, дапаўняюць адно другім. Маладыя – старанныя і талковыя. Бачу іх жаданне і працаваць, і вучыцца. Цяпер сярод работнікаў інспекцыі – дзевяць студэнтаў-завочнікаў. Некаторыя атрымліваюць другую вышэйшую адукацыю. І я ўхваляю такое памкненне.
6-га ліпеня на беразе верхняга возера ў Дзятлаве адбылося свята Купалле. Яго ладзілі работнікі раённага Дома культуры: запрасілі дзятлаўчан паслухаць купальскія песні, павесяліцца ля купальскага вогнішча, паўдзельнічаць у розыгрышах.
Летні лівень, які пасля абеду абрынуўся на горад, — не перашкода святу.
– Мы ўжо прызвычаіліся, што на Купалле – дождж, — зазначае дырэктар РДК Таццяна Губко. – Але да пачатку святочнай праграмы паспелі і сцэну прыбраць, і вянкоў наплесці. Свята адбудзецца, нягледзячы ні на якія “катаклізмы”.
А восьмай гадзіне купальскі гурт накіроўваецца да возера: нясе Купаліш купальскае кола, грае музыка на гармоніку, зазываюць гараджан на свята дзяўчаты.
Купалле – здаўна адно з шануемых беларусамі народных святаў. Ладзяць яго і ў гарадах, і ў вёсках. Пачуўшы музыку, збіраюцца на беразе азярыны і дзятлаўчане.
– З Купаллем вас вітаем, дабра, радасці жадаем, — звяртаюцца да дарослых і дзятвы Купалінка і Купаліш. Сёння іх ролі выконваюць Марына Варган і Максім Маліноўскі.
І вось ужо плыве над вадою купальская песня, а за ёю – і вянкі, сплеценыя з летніх красак. У карагодзе кружацца дзяўчаты. Ды толькі не па душы такое гулянне нячысцікам: з крыкам і енкамі ўрываюцца яны ў святочны карагод, пужаюць прыгажуняў.
Раіса Леанідаўна Ёдчык – чалавек, які сапраўды ведае, што значыць любіць сваю прафесію. Банкаўская справа стала для яе справай жыцця. Зусім юнай дзяўчынай у жніўні 1978 года прыйшла яна ў калектыў тады яшчэ ашчаднай касы № 6451 і ўжо на працягу 32 гадоў застаецца вернай калектыву і абранай прафесіі.
Для яе ўсё пачыналася з пасады кантралёра-касіра. Прыступка за прыступкай, Раіса Леанідаўна паступова крочыла па службовай лесвіцы, каб, нарэшце, стаць намеснікам галоўнага бухгалтара філіяла № 407 “Беларусбанка” ў Дзятлаве.
У калектыве жанчына зарэкамендавала сябе як граматны і адказны работнік, а таксама шчыры чалавек і добры настаўнік. Яе маладыя калегі – Алена Тухто, Святлана Панасюк і Таццяна Пашукевіч – удзячныя за першую працоўную навуку і сяброўскую падтрымку, якую дала ім Раіса Леанідаўна.
– Заўсёды ў справах на немалым участку працы, – расказваюць калегі, – яна заўсёды знаходзіла хвілінку дапамагчы нам, напачатку нявопытным, параіць і адказаць на нашы пытанні.
У жніўні 2009 года, калі філіял “Беларусбанка” быў пераўтвораны ў цэнтр банкаўскіх паслугаў, Раіса Леанідаўна, стала вядучым спецыялістам аперацыйнага аддзела па абслугоўванні юрыдычных асобаў. Наведвальнікі пакідаюць аддзяленне заўжды ў добрым настроі, бо акрамя якаснага абслугоўваня, атрымліваюць ад Раісы Леанідаўны магутны зарад станоўчай энергіі, якую яна дорыць людзям.
Свой юбілей, які для жанчыны з’яўляецца толькі мерай вопыту дасягненняў, Раіса Леанідаўна адзначыць пленным працоўным днём сярод калег, сяброў і ўдзячных кліентаў.
Н. АВЯРЧУК.
На тэрыторыі Гродзенскай вобласці за ўвесь перыяд бягучага года адбыліся 33 дарожна-транспартныя здарэнні па віне нецвярозых вадзіцеляў, у якіх 10 чалавек загінулі, 45 – атрымалі траўмы рознай ступені цяжкасці. На тэрыторыі Дзятлаўскага раёна зарэгістраваны 8 дарожна-транспартных здарэнняў, з іх 5 учынілі п’яныя вадзіцелі, 3 чалавекі загінулі, 12 атрымалі раненні. За пяць месяцаў затрыманы 69 вадзіцеляў за кіраванне транспартам у стане алкагольнага ап’янення, з іх 12 – паўторна на працягу года. Яны прыцягнуты да крымінальнай адказнасці.
У трыццаці кіламетрах ад Навагрудка, у вёсцы Гнесічы, знаходзіцца старажытны Свята-Елісееўскі Лаўрышаўскі манастыр. Ён заснаваны ў 1225 гдзе святым прападобным Елісеем Лаўрышаўскім цудатворцам. Паводле легенды, калі манастыр поўнасцю адновіцца, Гасподзь адкрые месца, дзе знаходзяцца мошчы прападобнага. Але і цяпер святы Елісей чуе нашы малітвы. Той, хто прыязджае ў святы манастыр, атрымлівае суцяшэнне і заспакаенне, а многія нават вылечваюцца ад хваробаў і немачы.
У манастыры знаходзіцца каўчэжац з мошчамі ўгоднікаў Божых, да якіх можа кожны прыкласціся, папрасіць у святых дапамогі і заступніцтва. Нездарма ж слова “мошчы” паходзіць ад рускага “мощь” – магутнасць, сіла. Божыя ўгоднікі маюць асаблівую сілу, яны просяць і моляць Госпада аб вялікай міласці да нас. У каўчэжцы манастыра знаходзяцца мошчы святых: прападобнага Яфрэма Сірына; прападобнай Ефрасінні, ігуменні Полацкай; прападобнага Арсенія, працалюбца Кіева-Пячэрскага; святога Дзмітрыя, Мітрапаліта Растоўскага; прападобнага Іосіфа Шматпакутнага; вялікамучаніка і лекара Панцеляймона; блажэннай Матроны Маскоўскай; вялікамучаніцы Кацярыны.
Мошчы прападобнага Яфрэма Сірына дапамагаюць чалавеку адолець гнеў, у пакаяльнай малітве і слязах. Апякунка зямлі беларускай – Ефрасіння Полацкая дапамагае ў адукацыі і вучобе, спрыяе ў будаўніцтве, прымірэнні варагуючых бакоў, мошчы працалюбца Кіева-Пячэрскага прападобнага Арсенія спрыяюць у розных клопатах і працы, а святога Дзмітрыя – засцерагаюць ад беднасці і сіроцтва. Заступніцтва і дапамогі пры розных хваробах, цялеснай немачы просяць у прападобнага Іосіфа Шматпакутнага і вялікамучаніка Панцеляймона, пры хваробах вачэй – у блажэннай Матроны Маскоўскай. Шчаслівага замуства просяць у вялікамучаніцы Кацярыны.
Лагодным летнім днём сваё свята адзначыла вёска Войневічы. Для яе жыхароў мерапрыемства стала своеасаблівым прызнаннем у любові да родных мясцінаў. Яно гучала ў песнях і вершах, кожным слове.
Віншаванні жыхары прымалі ад старшыні Войневіцкага сельвыканкама Г. А. Белуша, намесніка старшыні СВК “Войневічы” па ідэалагічнай рабоце М.С. Белуш.
У час свята былі адзначаны юбіляры, якія працуюць у СВК “Войневічы” — Р.А. Шулейка, М. А. Грышук. А таксама працоўныя дынастыі — Антончыкаў, Якаўлевых, Белушаў, Пятліцкіх, Семяннік, Маркушэўскіх. Кветкі і падарункі атрымалі сем шматдзетных матуляў. Ушанавалі самую сталую жыхарку Войневіч М.С. Ётчык, самых маленькіх вяскоўцаў.
Аб гісторыі Войневічаў расказаў стараста вёскі Харабровічы А.Ф. Антончык.
Святочны настрой стваралі песні. Іх выконвалі Т. Курман, Г. Раманоўская і іншыя работнікі культуры. Вершы чыталі вучні МАлашастакоўскай базавай школы.
Н. САЙЧЫК,
загадчыца Войневіцкага сельскага клуба.